جاتون خالی داشتم آب انگور میخوردم یاد طعم کودکی افتادم.الحق باید از این شرکت ساندیس تقدیر کرد.از این لحاظ که اگه ارتقاء کیفیت نداده حداقل در سطح کیفیت خوب سالهای گذشته نوسان داشته و به سمت نزول پیشرفت نکرده! و این در ایران یعنی پیشرفت

نمیدونم این چه ویروسیه در ایران که هر کارخونه یا تولیدی در همان ماهها و در بهترین حالت در همان چند سال اول بهترین خدمات را ارائه میده و بعد از مدتی نه چندان زیاد راه پیشرفت به سوی نزول رو در پیش میگیره.تنها تحلیلی که به ذهن من میرسه ارجحیت منافع شخصی بر منافع عمومی و ملی هست و این موضوع نه در زمان دکتر احمدی نژاد که در یک پروسه سی ساله اتفاق افتاده.

خب این اصلاح طلبانی که خود رو یگانه مصلح ایران معرفی میکنن در زمان آیت الله هاشمی رفسنجانی کجا بودند؟در زمانی که میشد نقدهای بسیار جدی تری به دولت سازندگی و رفتارهای اقتصادی ایشون داشته باشن که این رفتارها اگر بدتر از دولت فعلی نبود بهتر قطعاْ نبود.

دوستان مصلح اصلاح طلب اگر شما در زمان دولت سازندگی به وظیفه ای که در سخن به آن ایمان دارید و در عمل تماماْ بر اساس منافع شخصی گروه اقدام میکنید رسیدگی کرده بودید حالا دکتر احمدی نژاد که پرورده همان سیستم غلط و بسیار غلط زمان سازندگی هست ابراز وجود نمیکرد.

یه ضرب المثل کره ای میگه: وقتی یکنفر چکش به دست میگیره همه چیزو میخ میبینه!